تبليغاتX

واي، باران؛ باران؛ شيشه پنجره را باران شست. از دل من اما، چه کسي نقش تو را خواهد شست؟

... از جنس بغض ابر

سی ام شهریور 1388


 

من باید پیداش کنم باید!

دوسم داشت ولی من بیشتر ازینا مغرور بودم و حواسم پرت تر از اینا بود که معنی

این چیزا رو خوب درک کنم .

من بهش بد کردم فقط می خوام پیداش کنم و ازش بخوام

منو ببخشه همین!

من حتی به دلخوشی سلام کردن هر روز صبح اون هم اعتنایی نکردم

حتی وقتی ۲ سال بعد ز جدایی تو خیابون دیدمش رومو بر گردوندم تا منو نبینه...

من بد کردم... برای اینکه آروم بگیرم باید پیداش کنم و ازش بخوام منو ببخشه...!همین!


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

بیست و سوم شهریور 1388


 

من داد می زنم

تو اشک میریزی

من خونسردم

تو دیوونه می شی

هر کسی حرف حرف خودشه...

تو می خوای بری

من جلوتو می خوام بگیرم:

-نمی ذارم بری...

ولی تو منو می زنی کنار

در و می کوبونی و میری

عقب عقب می رمو می خورم به دیوار

می شکنم

رو زمین ولو می شم

نرو عشق من

من بدون تو می میرم

غلط کردم...! اون غرور نمایشی بود! لجبازی بود!

سیگارم کو...؟

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

چهارم شهریور 1388


 

خوشبختم

چون دارمت...


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

شانزدهم مرداد 1388


 

وقتی به اون لحظات فک می کنم انگار سلولم می خوان منفجر شن!

لحظه های اومدنت!

چه خوب که روزها میگذرن...

چون به ظهور تو نزدیک می شیم!

این روزها بیشتر درک می کنم چقدر بهت نیاز داریم

این روزا تشخیص حق از باطل خیلی سخته...

دیروز یه جا خوندم وقتی امام ظهور می کنه وقتی مردم می بیننش میگن: آه...

من او را پیش از این یک بار دیده بودم!

 این روزا بیشتر دنبالت می گردم

این روزا بیشتر بی قرار اومدنتم

 

 

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

دوازدهم مرداد 1388

!تحمل می کنم

 

 

من گم شدم!

 

تو یه بیابون پر از اعداد و کلمات

باید سرم رو بشکافم و مکتوبات کتابو بریزم توش

به زور ...

 

من گم شدم!

بین این همه مشتاق که همو کنار میزنن

گاهی همو له می کنن

من باید برسم

 

من باید سیاهی حسادت رو تحمل کنم

نباید جلوی دو جفت چشم مهربون شرمنده شم

من باید سرم و بشکافم و بریزم توش

باید چشمامو شبها به زور باز نگه دارم

نباید به چیزای دیگه فک کنم

باید...

نباید...

هزار تا باید و نباید دیگه

فقط

فقط به خاطر 4 ساعت...!

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

هفتم مرداد 1388


 

   زير اين طاق كبود


     مرغ عشقي خسته بود


  كه دلش شكسته بود


  اون اسير يه قفس


     شب و روزش بي نفس


        همه ی آرزوهاش 


  پر كشيدن بود و بس


    تا يه روز يه شاپرك


     نگاشو گوشه اي دوخت


   چشمش افتاد به قفس


          دل اون بدجوري سوخت


       زود پريد روي درخت


    تو قفس سرك كشيد


   تو چش مرغ اسير

 

   همه دلتنگي رو ديد


          ديگه طاقت نياورد


          رفت و تو قفس نشست


    تا كه از حرفاي مرغ


   شاپرك دلش شكست


           شاپرك گفت كه بيا


     تا با هم پر بكشيم


  بريم تا اون بالاها


     سوار ابرا بشيم


      يه دفعه مرغ اسير


   نگاهش بهاري شد


    بارون از برق چشاش


      روي گونه اش جاري شد


       شاپرك دلش گرفت


   وفتي اشك اونو ديد


نفس سردي كشيد


      با خودش يه عهدي بست


       ديگه بعد از اون قفس
 

    رنگ تنهايي نداشت


       توي دوستي شاپرك


  ذزه اي كم نمي ذاشت
 

            تا يه روز يه باد سرد


      ميون قفس وزيد


           آسمون سرخابي شد


                 سوز برگ از راه رسيد
 

             شاپرك يخ زد و مرد


                        ديگه موندگار نشد


       چشاش و روهم گذاشت


                        ديگه اون بيدار نشد


        مرغ عشق شاپركو


     به دست خدا سپرد


                نگاهش به آسمون
 

       تا كه دق كردش و مرد...   


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

سوم مرداد 1388


 

روزگار غریبیه

دلم پر از درده...

نمی خواستم راجع بهش بنویسم ولی دلم نذاشت

نذاشت سکوت کنم

حرفام قطره قطره می چکه از قلبم

کجا داریم میریم ؟

کجا ؟

کیا رو داریم خوشحال میکنیم؟

کیا ؟

خدایا نذار از هم بپاشیم

خدایا نذار تنهاش بذاریم

نذار گمراه شیم

نذار تنها شه...

نذار...

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

سی ام تیر 1388

برگشتم

 

 

     حرفها دارم اما... بزنم یا نزنم؟

               با توام، با تو! خدا را! بزنم یا نزنم؟

 

  همه ی حرف دلم با تو همین است که"دوست..."

                    چه کنم؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم؟

 

            عهد کردم دگر از قول و غزل دم نزنم

                                   زیر قول دلم آیا بزنم یا نزنم؟

 

            گفته بودم که به دریا نزنم دل اما

                    کو دلی تا که به دریا بزنم یا نزنم؟

 

              از ازل تا به ابد پرسش آدم این است:

                           دست بر میوه ی حوا بزنم یا نزنم؟

 

     به گناهی که تماشای گل روی تو بود

                   خار در چشم تمنا بزنم یا نزنم؟

 

       دست بر دست همه عمر در این تردیدم:

                                بزنم یا نزنم؟ ها؟ بزنم یا نزنم؟

                                                                                             قیصر امین پور


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

سی ام شهریور 1387

...دوره ی ارزانی ست

 

 


         چه کسی میگوید

 

                که گرانی اینجاست؟

 

           دوره ارزانی ست

 

         چه شرافت ارزان،

 

                           تن عریان ارزان،

 

       و دروغ از همه چیز ارزان تر

 

       آبرو قیمت یک تکه ی نان

 

                و چه تخفیف بزرگی خورده ست

 

                                                    قیمت هر انسان...

 

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

بیست و پنجم شهریور 1387


 

 

          به تو می اندیشم

 

 

                    مثل یک مرغ مهاجر به سفر                  

 

 

         و تو هرلحظه که از من دوری

 

 

                من به غربت ، به جنون در گیرم

 

 

                                     من ز دلتنگی تو می میرم ...

                                                                               

 

 

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

شانزدهم شهریور 1387


 

 

    زندگی چون گل سرخ است

 

    پر از عطر ...

 

    پر از خار ...

 

    پر از برگ لطیف ...

 

    یادمان باشد اگر گل چیدیم

 

     عطر و برگ و گل و خار

 

                     همه همسایه دیوار به دیوار هم اند...

 

 

                                   

 

                          


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

نهم شهریور 1387

...یک با یک برابر نیست

 

 

 

معلم پای تخته داد می زد
 صورتش از خشم گلگون بود 
 و دستانش به زیر پوششیاز گردپنهان بود

 

 

ولی ‌آخر کلاسی ها
لواشک بین خود تقسیم می کردند
وان یک گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد

برای آنکه بی خود، های و هو می کرد و با آن شور بی پایان
تساوی های جبری رانشان می داد
به روی تخته ای کز ظلمتی تاریک
غمگین بود 
تساوی را چنین بنوشت

یک با یک برابر هست

 از میان جمع شاگردان یکی برخاست
همیشه یک نفر باید به پا خیزد .

به آرامی سخن سر داد 
تساویاشتباهی فاحش و محض است
معلم
! مات بر جا ماند

و او پرسید
آیا باز اگر یک فرد انسان واحد یک بود

یک با یک برابر بود؟
 

سکوت بود و  سئوالی سخت

 معلم خشمگینفریاد زد:


آری برابر بود!

 

و او با پوزخندی گفت:

 
اگر یک فرد انسان واحد یک بود 
آیا
آن که زور و زر به دامن داشت بالا بو
د

وانکه قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت
پایین بود؟


اگر یک فرد انسان واحدیک بود
آیا آن که صورت نقره گون
چون قرص مه می داشت
بالا بود؟


وان سیهچرده که می نالید
پایین بود؟


اگریک فرد انسان واحد یک بود
این تساویزیر و رو می شد


حال می پرسم

یک اگر با یک برابر بود

نان و مال مفت خواران
از کجا آماده می گردید؟


یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد؟

یک اگر با یک برابر بود


پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟

 یا که زیر ضربت شلاق له می گشت ؟

یک اگر با یکبرابر بود


پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد ؟

 

ناله آسا گفت معلم
    بچه ها در جزوه های خویش بنویسید:
 

                                 یک با یک برابر نیست...!

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

بیست و نهم مرداد 1387

... از آینده هراس دارم ... ولی نمی تونم ازش فرار کنم

 

      دیروز

 

 

       ما زندگی را

 

 

                   به بازی گرفتیم

 

 

       امروز او     

 

 

      ما را...                 

 

         

 

                                    فردا؟؟؟            

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

بیست و هفتم مرداد 1387

...به امید ظهورش

 

  کوچک که بودیم می گفتیم:

 

  "آن مرد در باران آمد..."

 

  بزگتر که شدیم دانستیم

 

  تا آن مرد نیاید باران نمی بارد

 

  و

 

باران نگاه خسته را تا مرز فردا می برد

 

   فردایی شسته و بارانی....

 

به امید ظهورش…

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |

بیست و هفتم مرداد 1387

تولدت مبارک...

 

      روزی که، تو اومدی روی زمین
      یه فرشته کم شد از آسمونا
      مثل گل شکفتی بین آدما
      گل سر سبد بودی بین اونا

      همیشه هر جا که بودی تک بودی
      دل تو مثل اونا خاکی نبود
      خیلی ها حسودیشون می شد بهت
      آخه هیچ دلی به اون پاکی نبود

      دوباره روز تولدت رسید
      روزی که غصه سراغم نمیاد
      روزی که دستای تنهایی من
      بیشتر از همیشه دستاتو می خواد

      تا که این دنیا به آخر برسه
      تو هنوز همون گلی برای من
      بین این آدمکهای شب زده
      یکی یک دونه شدی برای من

 

      تو وجودت واسه من یه معجزه است
      مثل تو هیچ کجا پیدا نمیشه
      روز میلاد قشنگت می مونه
      توی تقویم دلم تا همیشه

 

 


| دختری از جنس بغض کوچک یک ابر |